Strefy zagrozenia wybuchem gaz ziemny

Dyrektywa ATEX w naszym systemu prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Stosuje się do produktów oddanych do rzeczy w powierzchniach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą spełniać ostre wymagania odnoszące się nie ale do bezpieczeństwa ale też do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W pamięć przepisów omawianego aktu normatywnego poziom bezpieczeństw, a także połączone z tym całe procedury oceny w pierwszej mierze zależne są od poziomu zagrożenia środowiska, w którym specjalne narzędzie będzie grało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania jakie musi robić określony produkt, aby mógł być dawany w powierzchniach zagrożonych wybuchem. Ale o które strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest niezmiernie duże zagrożenie wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na części. Stanowi ich dwie. W pierwszej grupie znajdują się urządzenia, które kojarzy się w podziemiach kopalni a na powierzchniach, jakie mogą istnieć zagrożone wybuchem metanu. Druga część zwraca się do urządzeń, które korzysta się w niezwykłych miejscach, ale jakie mogą istnieć zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla ludziach urządzeń robiących w strefach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Oraz bardziej szczegółowe wymagania można z możliwością odkryć w zasadach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że urządzenia zbliżone do roboty w strefach zagrożonych wybuchem powinny być oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy zwrócić numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który winien stanowić wielki, widoczny, trwały i czytelny.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm kontroli lub jedne dania w charakterze zapewnienia współpracy z ważnymi przepisami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy dodatkowo pamiętać, że od dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa dyrektywa ATEX 2014/34/UE.